

Vandaag zijn de eerste 3 ezeltjes van 2011 opgehaald! Thijs, Colette en Pipo! De dochter van de eigenaar mailde ons enkele weken geleden dat haar vader ernstig ziek is en al langere tijd niet meer voor zijn ezels kon zorgen zoals hij dat zou willen. Nu hij de beslissing zelf nog kon nemen wilde hij ze graag afstaan aan de Ezelshoeve zodat ze een veilig thuis krijgen.
Thijs, een (bonte) hengst van 15 jaar en de vader van Pipo, is bij zijn eigenaar gekomen toen hij één jaar was. Thijs is een grote stoere hengst met prachtige ogen! Hij lijkt wel een oudere versie van onze Moefra. Toen ik op mijn hurken in de wei ging zitten om hem op zijn gemak te stellen, keek hij eerst de kat goed uit de boom. “Wat kom jij in mijn wei doen bij mijn vrouwtje en zoon?”, leek hij te denken. Maar na een minuut of vijf kon ik hem aanhalen en een halstertouw aan zijn halster klikken. Ik liep met hem naar een boom in de wei en bond hem daar vast. Dat was al één, nu nog twee te gaan.
Pipo, een hengstje van ongeveer 10/11 maanden oud en de zoon van Colette en Thijs (een kleine Moefra
Colette (ook vanaf haar 1ste levensjaar bij haar eigenaar), een grijs gevlekte merrie van ook 15 jaar en de mama van Pipo, liet zich niet benaderen. We hoopten dat ze ook naar Thijs zou lopen om bescherming te zoeken of richting trailer, achter haar zoon aan. Maar nee, Colette zou geen ezel zijn als ze niet even haar eigen zinnetje zou doen… het op een lopen zetten! Tja, dat lopen ging niet zo gemakkelijk. Colette’s hoeven zijn veel te lang! Dus écht hard en ver rennen deed ze niet en ik had haar dan ook snel te pakken. We wilden haar namelijk proberen zo rustig mogelijk te houden, want Colette is ongeveer 8 maanden drachtig! Nadat ik haar vast had konden we rustig haar halstertje omleggen en het touw eraan klikken. Stapje voor stapje, en door het poortje van de wei met wat hulp van ons, liep ze richting trailer. Toen ze Pipo daar al in zag staan ging het eigenlijk gemakkelijker dan we verwacht hadden. Een beetje optillen aan de achterkant zodat haar hoefjes op de loopplank stonden en daar ging ze! Weer verenigd met Pipo werd ze meteen rustig.
Toen was het de beurt aan Thijs. Ik knuffelde hem eerst uitgebreid en probeerde hem zo goed mogelijk op zijn gemak te stellen en vertelde hem dat om de hoek zijn gezinnetje op hem stond te wachten. Schoorvoetend schuifelde hij met me mee, maar net als bij Pipo en Colette was het verlaten van zijn o zo vertrouwde wei, teveel gevraagd. Ook Thijs tilden we door het poortje heen en hielpen hem om zo snel mogelijk om de hoek te kijken zodat hij Pipo en Colette zou zien. Toen was het ook voor hem een fluitje van een cent. De eerste stappen op zo’n loopplank zijn doodeng maar met een beetje hulp van ons was ook hij snel in de trailer. Zó blij dat Colette en Pipo daar ook stonden! Snel werd de loopplank omhoog gedaan en de halstertjes los geklikt. Zo, de reis kon gaan beginnen! Deze ezels hadden hun leventje lang in hetzelfde weitje gestaan en waren sinds 14 jaar niet meer vervoerd. Ik ben dan ook waanzinnig trots op deze drie kanjers dat ze toch binnen een half uurtje allemaal in de trailer stonden!
De reis verliep rustig en anderhalf uur later kwamen we op de Ezelshoeve aan. Snel de poorten dicht en de trailer open! Thijs was kletsnat bezweet. Hij had het echt te kwaad gehad in de trailer. Ook Pipo zweette behoorlijk. Colette was nog de rustigste van de drie. We hebben ze snel naar hun stalletjes gebracht dat door de vrijwilligers al lekker dik ingedekt waren met stro, ruiven goed gevuld met hooi, worteltjes en vers water. Dat zou ze goed doen na zo’n reis! Natuurlijk werden ze eerst uitgebreid bewonderd, geknuffeld en op hun gemak gesteld door de vrijwilligers. Wat zijn deze ezeltjes schatten! Natuurlijk nog erg uit hun doen, wat angstig en onzeker maar ontzettend lief! We sloten de staldeuren en lieten ze tot rust komen.
Zo even zijn we nog bij ze gaan kijken. De ruiven waren al zo goed als leeg gegeten en in de waterbakken zat ook al niet veel meer. Goed zo, jongens! We hebben de waterbakken bij gevuld en weer lekker staan kroelen met ze. Colette komt zelfs al een kopstootje tegen je been geven als je met Thijs of Pipo staat te knuffelen… “Hé! Nu ben ik weer aan de beurt!”.
Morgenmiddag komt de dierenarts voor de entingen, chippen én castratie van de beide jongens. Dat zal even niet leuk zijn voor ze maar het is voor hun bestwil. Colette en Thijs hebben samen 11 veulens groot gebracht! Voor Thijs niet zo’n opgave maar voor Colette wel natuurlijk. Deze dracht zal haar laatste zijn. Ze zal hier op de Ezelshoeve haar laatste veulen werpen en groot brengen om dan waarschijnlijk altijd met dit veulen samen te blijven!
2 dec 2011, 14:34
20 nov 2011, 13:02
Hierbij een samenvatting van gegevens die bekend zijn van20 nov 2011, 09:27
Dierenliefhebbers slachtoffer van oplichters
15 nov 2011, 15:31
Hieronder lees je de uitnodiging om je op te geven tijdens de Equirience op 18, 19 en 20 november...2 nov 2011, 22:33
Mensen, wat een verhaal! Gelukkig met een goede afloop, maar laat ik bij het begin beginnen!...